دل ام رمیده ی لولی وشی ست شور انگیز             دروغ وعــده و قتــــال وضع و رنگ آمیـــــــز

فدای  پیرهــــــن  چـاک  ماهـــرویـــــان  بــــاد             هزار جامــه ی تقـــوا و خرقـه ی پرهیــــــز

خیال  خال  تو بــا  خود به  خاک  خواهم  برد             که تا ز خال تو خاک ام شود عبیر آمیــــــز

فرشته ی عشق نداند که چیست ای ساقی             بخــواه جـام و گلابـــی به خاک آدم ریـــــز

 پیــــاله بر کفـــن ام بنــد تا ســـحرگه حشـــر            به می ز دل ببـــرم هول روز رســتاخیـــــز

 فقیر و خســـته به درگاهــت آمــدم رحمــــی            که جز ولای تو نیسـت هیچ دســـتاویــــــز

 بیـا کـه هاتــف میـخانه دوش با مــــن گفـــت            که در مقـام رضـا بـاش و از قضـا مگریــــــز

میـان عاشـق و معشـوق هیـچ حایـل نیسـت            تو خود حجاب خود به حافظ از میان برخیز

 

فال حافظ شب یلدا. احتمالا آه طولانی.